سوخت‌بری در جنوب کرمان؛ زخمی که هر روز عمیق‌تر می‌شود

گرچه بسیاری از افراد به ناچار به این شغل پرخطر روی آورده‌اند، اما نباید فراموش کرد که پیامدهای آن تنها به مسائل معیشتی محدود نمی‌شود.

امروز این رفتارها به خطری آشکار برای امنیت جاده‌ها و تهدیدی جدی برای جان مردم بدل شده است؛ خطری که نمی‌توان آن را نادیده گرفت یا با توجیه مشکلات اقتصادی توجیه کرد.

رانندگی پرخطر خودروهای حامل سوخت، هر روز بر میزان حوادث تلخ جاده‌ای می‌افزاید.

تصادف‌هایی که نه تنها جان خود سوخت‌بران را می‌گیرد، بلکه قربانیان اصلی آن اغلب خانواده‌های بی‌گناهی هستند که بی‌خبر از همه‌جا، در مسیر این خودروها قرار می‌گیرند.

تلخ‌تر آنکه در افکار عمومی، مرگ یک سوخت‌بر کمتر مایه تأسف است؛ چرا که او به‌عنوان مقصر شناخته می‌شود و گاه حتی نفرین مردم داغدار، نصیب او و خانواده‌اش می‌شود.

بارها شاهد بوده‌ایم که برخورد خودروهای سوخت‌بر با وسایل نقلیه شخصی، فاجعه‌هایی دلخراش رقم زده و خانواده‌هایی در میان شعله‌های آتش جان باخته‌اند.

این چرخه تلخ و تکراری، ریشه در رانندگی‌های بی‌محابا و بدون رعایت قانون دارد؛ رانندگی‌هایی که بارها مردم جنوب کرمان را در سوگ نشانده است.

سوخت‌بران بارها با رانندگی‌های پرخطر، سرعت و سبقت‌های غیرمجاز و تردد از مسیرهای ناایمن، حوادثی تلخ و جبران‌ناپذیر را رقم زده‌اند. جای تأسف است که آنان به عواقب کار خود و خطراتی که جان خود و دیگران را تهدید می‌کند بی‌تفاوت مانده‌اند.

اما پرسش اصلی همچنان باقی است: مقصر کیست؟ آیا فقط سوخت‌بری که جان خود را کف دست گذاشته و ناچار به این مسیر پرخطر شده است؟ یا ساختارهای اقتصادی و اجتماعی‌ای که بیکاری، فقر و نبود شغل شرافتمندانه را به زندگی مردم تحمیل کرده و به‌طور مستقیم، بستر چنین حوادثی را فراهم آورده‌اند؟

امروز زمان آن فرا رسیده است که مسئولان، با نگاهی واقع‌بینانه و مسئولانه، برای پایان دادن به این معضل چاره‌اندیشی کنند؛ چرا که ادامه این وضعیت، نه‌تنها معیشت مردم را بهبود نمی‌بخشد، بلکه هر روز، جان‌های بیشتری را بر سر این بحران خاموش قربانی خواهد کرد.