مدرسه‌ای که هنوز زنگ خاطره‌اش به صداست؛ دیداری دوباره در سقدر

1. به‌عنوان یکی از دانش‌آموختگان این مدرسه، حضور در جمع گرم و صمیمی امروز برایم لحظه‌ای پر از حس نوستالژی و شادی بود.

مدرسه سقدر، جایی که روزگاری محل درس و بازی‌های کودکانه ما بود، امروز پر از لبخند و خاطره شده بود.

در گوشه‌گوشه حیاط، گروه‌هایی از هم‌کلاسی‌های سال‌های دور با دیدار دوباره، به مرور خاطرات شیرین گذشته مشغول بودند.

دیدار با مهری صفوی، معلم عزیزم و از چهره‌های ماندگار آموزش، لحظه‌ای فراموش‌نشدنی بود. او با آغوشی گرم و لبخندی مهربان از شاگردان قدیمی استقبال می‌کرد؛

همان مهربانی و صبوری‌ای که سال‌ها پیش در کلاس درسش جاری بود، هنوز در چهره‌اش دیده می‌شد.

بانو مهری صفوی نه‌تنها معلم ما، بلکه الگویی از عشق، تعهد و انسانیت برای نسل‌های بسیاری بود.

دیدار دوباره با پوران امیری، معلم مهربان ادبیات، نیز خاطره‌ای دیگر از روزهای پرشور نوجوانی بود. او با همان لبخند همیشگی‌اش میان جمع شاگردان می‌درخشید.

در میان چهره‌های آشنا، حضور محمد صفوی، از پیشکسوتان آموزش و افتخارات سقدر، رنگ و بوی خاصی به محفل بخشیده بود.

او در سخنانش با یادآوری خاطرات کلاس درس گفت: دانستن، خواستن و توانستن سه مولفه اصلی موفقیت‌اند؛ بیاموزیم که علمی، عقلی و منطقی بیندیشیم و انعطاف‌پذیر باشیم.

یکی از زیباترین لحظات برنامه، دیدار دوباره با خیرالله سعیدی، مدیر دلسوز و محبوب مدرسه بود. مردی که بیش از بیست سال از عمر خود را با عشق و تعهد صرف تربیت نسل‌های مختلف روستا کرده است.

خیرالله سعیدی نه تنها مدیری دلسوز، بلکه راهنما و پدری مهربان برای شاگردانش بود؛ کسی که مدرسه را خانه دوم می‌دید و در کنار درس، مهارت زندگی و انسانیت را به ما می‌آموخت.

شاگردان دهه‌های مختلف با شوق و احترام گرد او حلقه زده بودند؛ لبخندش، همان لبخند آرام و همیشگی، گواهی بود بر سال‌ها تلاش و عشق به آموزش.

در این میان، حضور رضا صفوی، از نخبگان و افتخارات روستای سقدر نیز جلوه‌ای ویژه داشت.

او که در سال‌های تحصیل با قبولی در آزمون تیزهوشان درخشید و بعدها با کسب رتبه دو رقمی در کنکور سراسری، نام روستای سقدر را درخشان کرد، امروز با حضور خود یادآور تلاش، پشتکار و امید برای نسل‌های آینده بود.

پایان مراسم با تجلیل از پیشکسوتان و معلمان همراه بود و فضای مدرسه آمیخته با شوق، لبخند و صداهای گرم «یادت هست؟» شد؛ روزی که نه فقط دیداری دوباره، بلکه تجدید پیوندی میان دل‌های مهربان سقدر بود.

در پایان، جای دارد از تمامی برگزارکنندگان، به‌ویژه بخشداری جبالبارز، دهیاری و شورای اسلامی روستا، معلمان، دانش‌آموزان و اهالی شریف سقدر که با همکاری صادقانه و احساس مسئولیت، این برنامه‌ی زیبا را رقم زدند، صمیمانه قدردانی شود.

با این حال، این جشن می‌توانست فرصتی ارزشمند برای معرفی استعدادهای درخشان، نخبگان جوان و ظرفیت‌های علمی و فرهنگی روستا باشد.

چنین گردهمایی‌هایی اگر با برنامه‌ریزی هدفمندتر برگزار شوند، می‌توانند پلی برای پیوند تجربه پیشکسوتان و شور جوانان شوند و مسیر پیشرفت و بالندگی سقدر را هموارتر سازند.

✍️ گزارش از: بنفشه افتخاری – دانش‌آموخته مدرسه سقدر