نیایشِ صلح و آبادانی ایران

ای پروردگار صلح و صبوری، ای یاری‌دهنده‌ی مردمی زخم‌دیده اما دل‌آگاه!

اکنون که آوای جنگ کم‌رنگ شده و زخم‌های که بر روح و جان نشسته، آرام‌آرام رو به ترمیم می‌روند، ایران ما، این سرزمین شعر و شجاعت، تشنگی‌اش را به قطرات امید پرودگارش سپرده و برگ‌های خسته‌اش را به نسیم ساختن و سازندگی.

خدایا! صلحی پایدار و بارور بر خاک این سرزمین مقدس بباران، تا صدای انفجارها در خاموشی فرو رود و نغمه‌ی کار و دانش و شکوفایی، در هر کوی و برزنِ وطنم طنین انداز شود.

خدایا دستانِ مردان و زنانی که در تیرگی‌ها، مشعل امید را افروخته‌اند، قوی‌تر گردان تا با همت و عشق، ویرانی‌ها را آباد کنند و خاک ایران را دوباره با گلستان دانش، مهر و تلاش؛ جانی تازه بخشند و آسمان سرزمینشان را از گرد اندوه بزدایند و ای مهربان پروردگارا نور امن و رفاه را به جان فرزندان این سرزمین بتابان و تو را سوگند به اشک‌ها و صبوری این مردم که آرامش و آبادانی را میهمان همیشگی خانه‌هایشان قرار دهی؛ چرا که شایسته‌ی آنند.

خدایا! به فردای این سرزمین لبخند بزن‌و دل ایرانیان را سرشار از امید و باور به فردایی شکوهمند، روشن کن؛ تا ساکنین ایران زمینم در سایه‌ی مهر تو راست‌قامت، سربلند و آسوده بال ،حکایت آبادانی ایران را با افتخار برای همیشه بازگو کنند.